Pages

  • Twitter
  • Facebook
  • Google+
  • RSS Feed

Rabu, 09 April 2014

JUNGJUNAN, ADENIUM TEH HIDEUNG KEMBANGNA

Tidak ada komentar:
 
Oleh: Unang Sumarna

HP kuring disada. Aya sms asup. Ti Dini. Babaturan sakelas.
     “ Ass. Pntn nganganggu, bde nrskeun, dupi hrtsna intuisi teh naon?” Kitu unina.
     “ Intuisi teh hartosna sora hate. Kangge naon kitu? Nuju ngadamel sajak nya?” cekeng malesan.
     “ Muhun yeuh, nuju mereskeun tgs ngadmel antologi puisi. Judulna intuisi hidupku. Keren teu?’
     “ Lumayan.”
     “ Eh, nj naon yeuh?”
     “ Nj ngalamun, kumaha rasana janten kabogoh Dini.” Cekeng malesan sangeunahna.
     “ Bhng lah!”
     “ Suer. Jujur wae, cicing cicing abi ngefans berat kadidinya.”
     “ Thanks banget, nambihan atuh hiji fans teh?”
     :” Kumaha?”
     “ Naon nu kumaha?”
     “ Uhun janten kabogoh tea?”
     “ Kade ah bisi kasambet.””
     “ Numawi bilih kasambet meuning dinyaankeun.”
     “ Siapa takut, oke!”
     “ Serius? Abi ge ayeuna nuju ngadamel sajak. Judulna puisi cinta kanggo Dini.”
     “ Wuu…! Tipulah. Sok cing mana Dini hoyong terang puisina. Kaleresan Dini nuju ngempelkeun puisi cinta yeuh.’
     “ Ke cuang di smskeun.”
     Terus kuring ngirimkeun sms panjang ka Dini nu unina kieu.
     :” Nulis runtuyan poe ku mangsi. Waktu langit dipasieup katumbiri. Terus heherang panon anjeun diawuran mangjuta inten, duka jadi kumaha warnana? Naha aya kahanjakal lamun tungtung buuk anjeun dipapaesan panorama isuk, lamun wae sawirahma, urang akurkeun babarengan. Najan rasa kapaksa nyangkaruk antara urang. Kumaha tah puisina, romantis teu?”
     “ Ow, romantis banget bo. Thanks!”
     “ Janten kumaha serus nampi janten kabogoh teh?”
     “ Oke.”
     “ Awas mun enjing pendak di kampus janten bohong.”
     “ Siip! Asal traktir ngabaso!”
     “ Dasar matre, acan ge acan.”
     “ He He!”
*     *     *
     Subuh subuh keneh kuring geus ngirimkeun sms ka Dini.
     “ Dipirig girimis isuk ieu diri seja nepungan anjeun. Tingali, kembang kembang ligar marangkak mapaesan taman hate nu kamari camewek simpe. Diri ngalengkah mapayan hambalan katumbiri nu nutug lebah leuwi hate anjeun. Wilujeng enjing, jungjunan, geura papag ieu hate nu kebek kukasono. Hey geura gugah, ulah ngarengkol wae. Ka kampus moal?”
     Teu lila tiditu aya balesan.
     “ Naon titadi ge tos gugah. Nya bade atuh, pan bade ngabaso.” Cenah balesanna.
     “ Jigana mah sawewengi emut wae kana baso. Ka jalmina mah teu emut emut acan.”
     “ Tau, aja…!”
*     *     *
     Bubar kuliah.
     * Hoyong ngabaso kamana?” Cekeng bari nyetater motor. Clak Dini naek tukangeun.
     “ Teu langkung.” Cenah.
     “ Urang ka Si gendut we.” Cekeng, nyebut ngaran tukang baso nu lumayan sohor di lembur kuring.
     “ Teu langkung, tapi uihna anteur ka tukang kembang nya! Bade meser pupuk organik, nu di bumi tos seep.” Cenah.
     “ Siap! Naon sih nu teu tiasa kanggo pacarku tercinta.” Cekeng.
     Manehna jebi.
     Beres ngabaso kuring duaan nyimpang heula ka tukang kembang. Dini meuli pupuk organik sababaraha kantong. Inyana mah resepeun pisan kana kekembangan. Di pakarangan imahna nu sakitu legana rempeg ku pot kembang. Malah aya nu jutaan cenah hargana. Anthurium alias Gelombang Cinta cenah ngarana teh. Teuing lah da kuring mah teu ararapal..
     “ Ayeuna kamana deui?” Cekeng, sanggeus rengse meuli pupuk organik.
     “ Wangsul we yu, da kamana deui atuh.”
     “ Bilih we aya bujengeun deui.”
     “ Henteu, jajapkeun wangsul we!”
     “ Mangga nden putri.”
     Dini imut. Imut eta nu salila ieu geus ngeusian lambaran lamunan kuring. Bet teu disangka kiwari kapimilik ku jalan nu teu kahaja. Ukur dimimitian heureuy na sms.
     Anjog ka pakarangan dibageakeun ku hegarna paneuteup, Seungit ermawar jeung malati nyambuang  kaangin angin.
     “ Nu beureum meuhpeuy kembangna. Nu carucukan tangkalna. Euforbhia namina.” Cenah nerangkeun.
     “ Nu awis mah nu kembangna koneng, sapertos itu tuh!” Cenah bari nunjuk kana euforbhia nu kembangna pulas koneng.
     “ Nu itu Jamio, susuru, aglonema, angrek bulan kantong semar. Tah nu pangawisna mah tangkal ieu. Namina Gelombang Cinta. Pangaosna ge ngajuta.” Cenah nerangkeun deui. Kuring mah ukur unggut ungutan da teu ngarti jeung ku teu minat tea.
     Di kota kuring kiwari keur ‘ demam ‘ kembang. Meh unggal imah ngarukut kembang. Jeung deui lain harega murah murah. Aya nu nepika ngayuta. Walah…!
     Kawas Gelombang Cinta, cenah nu dauna saukuran cinggir ge geus nepika saratus rewu. Komo deui nu geus gede. Padahal mah da naon alusna. Ukur daun panjang. Pedah eta meureun dauna ombak banyuan, numatak  disebut gelombang cinta ge. Taya kembangan. Teu cara ernawar atawa malati.
     Kacipta we mun boga saratus pot kembang kitu, kali sakitu ratus rewu, beu… beunghar temen! Da ceuk pamikir kuring nu awam, masing dibere ge pasti….daek! Lumayan dijual he he!
     “ Saenya dauna ombak banyuan alias bergelombang kieu.’ Cekeng tamba henteu teuing ngomentaran.
     “ Tah ieu kembang nu nuju trend teh, anthorium alias Gelombang Cinta. Pangaosna ge dugika jutaan.’ Cenah nerangkeun mani sumanget.
     “ Mugi mugi cinta urang mah teu jiga daun Anthurium ieu. Ombak banyuan, ngagalura, bergelombang. Tapi sing tentrem ayem, mulus rahayu, rata taya tanjakan nu jadi hahalang. Wios ari awisna mah, he he.”
     “ Amin!”
     “ Eh, ari ieu kembang naon, mani sae kieu tangkalna jiga bonsai?’ Kuring nanya deui. Curuk nunjuk sawatara pot nu dieusi ku kembang nu dibentuk atawa di bonsaikeun. Harita keur marangkak kembangna, aya nu kayas, beureum ati, nu bodas, nu lucu mah aya satangkal kembangna aya tilu rupa, kayas, beureum ati jeung bodas.
     “ Tah nu ieu mh namina Adenium alias samoja jepang. Nu kieu mah tiasa di bonsaikeun. Mung kedah kapanasan wae. Teu kenging digojobor teuing nyeborna, sok buruk tsngkslna. Melakna ge sanes na taneuh, tapi na keusik malang atawa lebu durukan huut badag. Mun dina ngangge taneuhna ge paling ukur sapuluh persen. Diceborna cekap saminggu sakali.” Cenah nerangkeun mani capetang. Kuring mah ukur unggut unggutan.
     “ Saleresna mah aya opat rupi warna kembangna aya nu kayas, bureum ati, bodas sareng hideung. Malih ketang ayeuna mah tos aya varietas anyar warna koneng. Nu dua warna pandeuri mah langki. Abi ge teu acan gaduh. Hoyong puguh ge. Mung cenah nu hideung mah teu cocok na cuaca urang mah. Kedah dinu panas pisan. Tara sae jantena..” Cenah neruskeun kateranganana.
     “ Nu kieu mah tiasa ditempel. Janten dina satangkal teh tiasa aya sababaraha rupi warna kembang. Mung nempelkeuna kedah kunu ahli. Sapertos kembang kertas  geuning.” Cenah deui.
     “ Abi  resep kanu bodas nyacas. Upami diibaratkeun mah lir istri nu ngurusna. Geulis lahir bodas batin.” Cekeng.
     “ Gombal, punten teu aya receh.”
     “ Leres.”
     “ Gandeng ah, ari taeun teh. Eh resep teu kana kembang?”
     “ Eeeeng…, Resep.” Cekeng asa asa.
     “ Bohong.”
     “ Leres, tapi nu kitu tuh.” Cekeng bari nunjuk kana adenium nu kembangna bodas.
     “ Oh, adenium eta. Ke atuh ku Dini dipaparin hiji. Da kaleresan seueur, aya sapuluh pot. Tapi kade diurusnya!”
     “ Ulahlah bilih paeh. Sareng pan nu kitu teh pangaosna awis.”
     “ Wios, ke cara ngurusna mah diwartosan ku Dini. Ieu mah etang etang katineung we ti Dini. Supados emut wae ka Dini.”
     “ Nya atuh ari maksa mah.” Cekeng eleh deet.
     “ Tapi adeniumna teu acan kembangan. Saur nu ngicalna mah kana dua sasihan deui kembanganana teh. Saurna mah indungna warna kembangna b odas.
     “ Oh.” Cekeng. Najan teu yakin resep ge antukna mah narima oge kembang ti Dini. Lain nanaon, mun nolak inggis Dini nyeri hate, kumaha mun nepika baruntak?
     Dasar jelema aneh aneh wae. Ari ceuk pamikir samoja mah tempatna di makam. Lain di pakarangan imah. Ieu mah der diparindahkeun kana pot dialus aluys. Nepika hargana ge ngajaul ka alak paul.
     Duka aya wirasat naon, kiwari saeusi nagri keur gandrung kana kekembangan. Meh unggal suhunan ngukut kekembangan. Lain kembang impor wungkul, dalah tatangkalan urang nu geus kaluli luli ge kiwari dipindahkeun kana pot, saperti cariang beureum nu baheula mah ukur jadi pangbungkus peuyeum , kiwari mah dijualan na pot. Sente hideung, katut ka taleus nagri parindah kana pot na tehel bodas imah gedong. Baheula ge mangsa usum bonsai nu dauna plastik, tina akar nu dibalik balikeun, ngajadi hiji wirasat, runtagna pamarentahan orde baru! Ari ayeuna usum ngarukut kembang….? Ah, percaya percaya teuing kanu kararitu. Marengan we meureun harita mah.
     “ Tapi kade nya piara sing leres!” Dini nyarita deui.
     “ Insyaalloh. Mugia kembang ieu sing tiasa kapiara salamina lir kapiarana rasa cinta urang duaan” Cekeng
     “ Amin.”
*     *     *
     “ Urang ngabaso ka Si Gendut yu!” Cekeng, bubar kuliah.
     “ Teu purunlah. Urang ngabaso payuneun kampus we yu!” Cenah. Kuring unggeuk.
     Geus sababaraha poe ieu paromana bangun alum teu hegar cara sasari lir aya rusiah nu disidem dina hatena. Katara asa loba ngalamun
     Sajeroning ngabaso ge teu galecok ngobrol cara sasari. Leuwih loba ngahulengna tibatan nyaritana.
     “ Ditingalikeun the ahir ahir ieu jiga nu lesu wae. Kunaon udur?” Cekeng.
     “ Henteu.” Cenah pondok. Terus ngahuleng deui.
     “ Bade uih?” Cekeng muka deui caritaan.
     “ Urang calik heula diditu yu, di taman kampus!” Manehna anggur ngajak ka taman kampus.
     “ Bade naon uih deui ka kampus? Tos jempling, teu aya sasaha.”
     “ Ah cuang kaditu we, Aya pisanggemeun. Didieu mah teu rineh.”
     Kuring majukeun deui motor balik deui ka jero kampus. Kaayaan kampus geus simpe. Mahasiswana geus bubar. Kantor prodi ge geus dikoncian.
     “ Bade nyarios naon kitu?”
 Cekeng sanggeus diuk paduduaan na bangku taman handapeun tangkal nu linduk.
     Manehna sakedapan ngahuleng. Tungtungna sajongjonan mah ngadon paheneng heneng. Sanggeus rada lila teu wudu kaluar oge caritaan tina biwirna.
     “ Tapi sateuacana mugia ulah nyeri hate, bendu, sumawona janten keuheul ka Dini, upami ayeuna Dini nyanggemkeun hiji hal.”
     “ Ari kitu kumaha?” Walon teh daria.
     “ Dini teh nuju bingung. Dini ku apa dijodokeun ka Kang Farid, guru SMA, malih mah saurna calon kapala sakola. Taun ieu, beres wisuda S2 Kang Farid, Dini kedah nikah sareng anjeuna.” Cenah halon.
     Puguh we kuring ngadayagdag ngadangu obrolan Dini bieu. Mun  enggeus mah lir ngadangu gelap saleser tengah poe ereng erengan. Sirah jeung dada ngadadak karasa nyeri lir nu ditakol kupalu gede. Aneh, jaman kiwari, masih aya keneh carita Siti Nurbaya kajadian.
     “ Pamendak Dini nyalira kumaha?” Kuring nyoba nanya ku sora nu ngageter.
     “ Dini ge alim megatkeun duriat urang duaan. Tapi Dini bingung. Dini alim ari kedah ngalawan ka sepuh mah.” Cenah. Cipanon mimiti merebey mapayan pipina.
     Kuring jeung Dini sakedapan ngadon paheneng heneng teuleum na alam pikiran sewang sewangan. Ukur sora inghak Dini nu kadangu.
     Mun teu inget dikalalakian mah kuring ge sarua hayang ceurik jejeritan. Bet asa diteungteuingan ku nasib. Nasib teh bet asa kieu kieu teuing. Asa cikeneh manggih kabungah, kiwari geus kudu nyorang deui cimata.
     Tapi kuring teu bisa ceurik. Cimata kuring ngadadak saat disedot lambaran lamunan tunggara nu baris kasampeur dihareup.
     Sanggeus sawatara lila paheng heneng, ahirna kuring mimiti muka deui caritaan.
     “ Dini, sok abi mah rido. Saur pangemut abi meuning tumutkeun kapalay sepuh. Ieu hiji tawis males budi tur babakti ka sepuh. Ku tinimbangan moal mungkin hiji sepuh ngusrukeun putrana kana jurang kasangsaraan. Pilihan sepuh pasti mangrupi hiji hal nu pangsaena pikeun putrana. Sok meuning ge tampi, asa cop. Dini calon ibu guru, itu calon kapala sakola. Abi mah S1 ge can karuhan rengse. Ayeuna ge biayana tos ngawitan seuseut seuat, Ngan peupeujeuh  omat kuliah Dini ulah dugika reuntas ditengah. Sok sanaos tos rumahtangga ge taya bayana mun bari kuliah.” Cekeng nyoba tatag. Padahal na tikoro beu nyelek ku piceurikeun. Hate peurih lir digerihan ku hinis.
     “ Tapi kumaha nasib hubungan cinta urang. Naha kedah pegat kitu wae?” Dini bari rambisak malik nanya.
     “ Nya dalah dikumaha. Ieu sadaya demi pikahareupeun Dini. Keun carita cinta urang mah urang teundeun di handeuleum sieum. Ngan ukur pantes jadi hiji rasa tineung.”
     “ Tapi?”
     “ Teu aya tapi. Meureun lamun ayeuna urang teu tiasa ngahiji di dunya, muga muga di aherat juga urang bisa laksana .” Cekeng sari sari putus asa.
     “ Sareng micinta sanes hartosna kedah mibanda. Seueur keneh cara kanggo mikanyaah.”
     “ Tapi urang masih keneh tiasa janten sobat?” ini nanya deui.
     “ Insyaaalah.” Cekeng hambar.
     Sora alam simpe. Ukur sora daun garing nu ngoleang murag ninggang lemah, mirig inghakna Dini nu masih keneh nyuuh na dada.
     Gelombang cinta, anthurium, kiwasri diri kudu ngalaman leumpang nyorang jalan cinta nu rinjul , malah nepika labuh tikolesedna teu wasa leumpang dina galura kaayaan nu dikakaya nasib jeung waktu. Rarinjul, ombak banyuan, ngagalura, bergelombang, lir daun Gelombang Cinta.
*     *     *
     Dini, jungjunan ati, teu karaos tilu sasih tos kalangkung tisaprak kajantenan di taman kampus tea. Tingali adenium nu dipaparin ku Dini kiwari mangkak kembangna. Tapi katingalina teu endah anggur geueuman. Tukang kembang nu ngical kembang eta ka Dini lepat naksir. Adenimu teh kembangna sanes bodas, tapi hideung! Sapertos nu dipikahoyong ku Dini.
     Jungjunan, meh sasih tos kalangkung. Asa kamari diri ngagukguk ceurik na tutunggul luhureun taneuh beureum nu baseuh ku reumis jeung cimata. Diri mileuleuyankeun anjeun nu geus mayunan miheulaan madep ka Gusti.
     Tisaprak kajantenan di taman kampus, brek anjeun udur wales. Teu aya doktor sumawona tabib nu tiasa ngadamangkeun deui anjeun. Titis tulis ti ajali, kemis enjing dijajap girimis anjeun ngantunkeun alan fana, ngantunkeun karungsing di dunya kanggo salawasna.
     Aya hiji hal nu moal hilap dugika kiwari, anjeun kungsi ngaharewos memeh mulang ka kalanggengan. kasakit abdi moal damang ku obat ti doktor, lantaran kasakit abi lain kasakit biasa, tapi kasakit ati lantaran pegatna duriat. Kitu harewos panungtungan ti anjeun bari ngembeng cisoca, jungjunan. Gambaring serat asmarandanana nu teu cacap tapi moal laas ku mangsa.
     Jungjunan, adenium kembang hideung ku diri dipelak na tunjangeun pajaratan anjeun. Kahoyong anjeun kiwari tos laksana, hoyong ngagaduhan adenium nu kembangna warna hideung. Tangkal samoja asalna ti makam nya balikna deui ge kudu ka makam,. Pon kitui deui manusa asal ti Alloh nya pangbalikanana deui ge ka Alloh.
     Wilujeng angkat, jungjunan.  Teu sangki Adenium teh janten kembang pamungkas nu dititipkeun ka diri tur nyatana tetela kembangna sanes bodas tapi hideung lir hideungna jalan carita cinta urang.
     Jungjunan, adenimu hideung na tunjangeun pangrereban abadi anjeun, mugia teu buruk ku hujn jeung reumis janari. Poe isuk lambaran carita anyar.
Café Galuh, 080108

Tidak ada komentar:

Posting Komentar

 
© 2012. Design by Main-Blogger - Blogger Template and Blogging Stuff